| News | Mediaroom | Library | Backstage | Archives |
Earring rockt, maar wel een tandje lager

Door JAN VOLLAARD (NRC 11mei 2012)

AMSTERDAM. Een band dat geen nieuwe platen maakt wordt een jukebox van zichzelf, vindt gitarist George Kooymans. Met die instelling maakte Nederlands oudste rockband Golden Earring voor het eerst in negen jaar een nieuw album, dat gisteren werd gepresenteerd in Paradiso.

Foto: Andreas Terlaak

Tits 'n Ass luidt de ondeugende titel, hoewel zanger Barry Hay er vergoelijkend aan toevoegt dat Amerikanen met "that's tits and ass" een kwaliteitsaanduiding voor lekkere muziek bedoelen.
De veertien songs werden in Londen opgenomen door producer Chris Kimsey die eerder werkte voor de Rolling Stones. Ook het artwork van Tits 'n Ass ademt de sfeer van de Stones ten tijde van some Girls, met striptekeningen van wulpse dames en letters als tatoeages. Muzikaal keert Golden Earring terug naar betrekkelijk simpele gitaarrock. Cruciaal voor het ontstaan van de songs was de samenwerking van Kooymans met de Amerikaanse gitarist Frank Carillo, de producer van het voorlaatste album Millbrook USA met wie hij ook een duoplaat opnam.

Carillo was om persoonlijke redenen afwezig in Paradiso. Live werd het Earring-viertal bijgestaan door gitarist Hans Klein en toetsenman Jan Rooymans, allebei nieuw in het kamp van de band die volgens sommigen het vijftigjarig jubileum zou moeten vieren. Zelf zijn de bandleden daar niet zo happig op, want dan zouden ze terug moeten naar het moment dat George Kooymans en bassist  Rinus Gerritsen twaalf waren en ze instrumentale muziek in de trant van The Shadows naspeelden.

Inmiddels zijn alle bandleden in de zestig, zelfs de "nieuwe jongen" Cesar Zuiderwijk die in 1970 als drummer bij Living Blues werd weggekaapt.

Golden Earring kreeg de zaal meteen op zijn kop met Twilight zone, de hit uit 1982 die een discoritme verenigt met de complexe structuur van progressieve rock. Zo ingewikkeld maakt de band het zich niet meer in het nieuwe materiaal, dat met de rechttoe-rechtaan rock van Identical en de meezinger Still got the keys to my First  Cadillac een paar sterke toevoegingen aan klassiekers als Another 45 miles en Radar love bleek te herbergen.

Omdat de Earring zich grotendeels toelegde op onbeproefd materiaal werd het niet hun sterkste optreden ooit, met de ballads What do I know about love en het door Kooymans met een damestrio gezongen This love als tammere momenten. Door de vele theater optredens die de Haagse topgroep in recente jaren heeft gespeeld lijkt het of ze hun vermogen kwijt zijn geraakt om volledig los te gaan. De stramme versie van Holly Holly life in de toegift viel tegen, zo terughoudend werd het veertig jaar oude nummer uit de mottenballen gehaald. Des te sprankelender klonken de nieuwe songs van de band die weliswaar geen nieuwe Radar love meer in zich heeft, maar bij wie de rock-'n-roll nog altijd door de aderen vloeit.

17 May 2012 by Webmaster