| News | Mediaroom | Library | Backstage | Archives |
Barry Hay wilde borsten op albumhoes

Barry Hay wilde borsten op albumhoes

BAARN – Golden Earring had negen jaar nodig om een nieuwe plaat te maken, maar dan heb je ook wel Tits ’N Ass. "Het maakt voor mij eigenlijk geen bal uit", vertelt gitarist George Kooymans aan NU.nl. "Maar ik wilde niet dat we een jukebox werden."

"Sinds 2003 hebben we constant doorgespeeld en dat kunnen we tot in de lengte van dagen blijven doen, maar op een bepaald moment moet er nieuw werk komen", vindt hij. "Ik heb er ook niet aan getwijfeld of er nog een plaat zou komen. Waarom het dan toch zo lang geduurd heeft? Misschien ben ik ook wel een beetje lui van huis uit."


 
"Er zijn wel meer bands die gelang de leeftijd wat trager worden met maken van cd’s en het schrijven van songs. Misschien word je ook wel kritischer. Vroeger werd er veel impulsiever gewerkt. Dan werd er gebeld met de boodschap dat er een studio in Londen gehuurd was voor een week. Vervolgens ging je dan als een idioot aan de slag."
 
"Dat is nu wel voorbij", vervolgt het oerlid van de band over Tits ‘N Ass. "We zijn gewoon weer in een repetitiehok gaan zitten tussen de jonge bengels. Dat had wel iets geestigs en het gaf ons ook het gevoel dat we weer als een stel jonge honden bezig waren. Je moet van binnenuit ook het gevoel hebben dat het leuk is om te doen."

Bemoeien
De titel en hoes van de nieuwe plaat zullen in de nodige huishoudens voor een paar vraagtekens zorgen. Tits ’N Ass? Klinkt als vier oude mannen in een midlifecrisis die zichzelf voor de release alvast 1-0 achterzetten. Kooymans kan daar om lachen. "Het is ook wel iets van deze tijd dat iedereen zich overal mee moet bemoeien."
 
"Vroeger bracht je gewoon iets uit en werd het voor kennisgeving aangenomen. Of ze vonden het lelijk en kochten het niet, of ze vonden het mooi en kochten het wel. De titel had Flowers In The Mud kunnen zijn, maar dat is zo saai. ‘Laten we gewoon iets met tieten doen’, zei Barry. Tits ’N Ass is bovendien gewoon een ouderwetse Amerikaanse uitspraak."

Jankwerk
Het gros van de liedjes op de plaat gaat ondertussen wel, enigszins saai, ‘gewoon’ over de liefde (Kooymans: "Ik hou wel van een beetje drama en jankwerk"), maar er staan ook de nodige uitstapjes op. Avenue Of Broken Dreams, bijvoorbeeld, gaat over Marco Borsato, die zijn imperium als een kaartenhuis in elkaar zag storten.

Ook Acrobats And Clowns gaat dieper en is bijna een politiek statement. "Misschien moeten we dat maar eens gaan draaien voor Rutte en zijn kompanen opdat ze eens hun hok uitkomen", aldus Kooymans, die tevens vertelt dat hij zelf wel vaker politieke songs heeft willen schrijven, maar meent dat "het er nooit helemaal uitkomt".

Kwijt
"Je hebt dan een idee, maar raakt ergens onderweg het doel kwijt. Dat hoeft echter niet iets slechts te zijn. Uiteindelijk beland je op een punt dat veel interessanter kan zijn dan de oorspronkelijke gedachte. En wij zijn ook nooit een geëngageerde band geweest met politiek hoog in het vaandel."
 
Frontman Barry Hay heeft wel eens moeite Kooymans, die de muziek schrijft en vaak ook alvast met flarden teksten aan komt zetten. "Dan vind ik dat het nummer al een bek heeft gekregen en dan moet hij zich aanpassen. Hij kan soms een beetje zeuren", lacht de gitarist.

Concept
En dan heeft Kooymans nog mazzel gehad, want even kwam ter sprake dat Tits ’N Ass een conceptplaat zou worden en dan is het toch iets lastiger om je eigen teksten naar voren te schuiven. Geen conceptalbum over tieten en billen, maar met de titel Justin Time. Een titel die nu terugkeert op één nummer.

Dat werd toch iets te pretentieus volgens Hay en dus kwam er toch maar een "normaal" album. Al meent de zanger dat er stiekem misschien wel meer in het vat zit. "Zelfs nu zegt hij nog wel eens dat er een rode draad doorheen loopt", aldus Kooyman, die vervolgens lachend afsluit. "Maar die heb ik nog niet gevonden, hoor."

NU.nl/Harm Groustra

15 May 2012 by Webmaster